GRUNTY BUDOWLANE – RODZAJE I CHARAKTERYSTYKA

485281_69054520

Przeciętny człowiek, widząc fragment działki budowlanej, wyobraża sobie jak pięknie będzie na niej wyglądał jego przyszły dom. Niewielu ludzi zastanawia się jednak czy owy dom nie będzie jak zamek zbudowany na piasku, czyli solidny budynek, ale na kiepskim gruncie budowlanym.

Grunty zaliczyć można do czterech podstawowych grup:
– grunty naturalne (drobno-, grubo- lub bardzo gruboziarniste)
– grunty wulkaniczne,
– grunty organiczne,
– grunty antropogeniczne (czyli grunty nasypowe, powstałe w wyniku działalności człowieka).

Prawidłowe przyporządkowanie do jednej z tych grup ma ogromne znaczenie przy dalszych badaniach i klasyfikacji gruntu, a co za tym idzie, przy określeniu czy dany grunt nadaje się pod zabudowę.

Uziarnienie i stopień zagęszczenia

Wielkość uziarnienia i stopień zagęszczenia ID to bardzo ważne czynniki, które musi wziąć pod uwagę inwestor, jeśli chodzi o rodzaj podłoża.

Ze względu na uziarnienie (czyli określoną ilość cząstek materiałów o różnych wymiarach), grunty dzielimy na:
– drobnoziarniste (iły i pyły)
– gruboziarniste (piaski i żwiry)
– bardzo gruboziarniste (kamienie i głazy)

Stopień zagęszczenia dzieli materiał podłoża na:
– luźny,
– średnio zagęszczony,
– zagęszczony
– i bardzo zagęszczony.

Im grubsza frakcja materiału, tym większa wytrzymałość gruntu. Z kolei im większe zagęszczenie materiału, tym mniej mamy pustych przestrzeni między poszczególnymi ziarnami, a to z kolei sprawia, że grunt nadaje się dużo lepiej do celów budowlanych.

Plastyczność gruntu

Przydatność gruntu do budowy określamy także wskaźnikiem plastyczności IP oraz stopniem plastyczności IL .

Wskaźnik plastyczności IP pokazuje, jaką ilość wody (w procentach) wchłania grunt przy przejściu ze stanu półzwartego w płynny.
Na podstawie tego wskaźnika grunty dzielimy na:
– niespoiste (sypkie)
– mało spoiste
– średnio spoiste
– spoiste zwięzłe
– bardzo spoiste

Aby określić stan gruntu spoistego oblicza się parametr zwany stopniem plastyczności IL.
W zależności od stopnia plastyczności grunty spoiste mogą być w stanie:
– zwartym lub półzwartym
– twardoplastycznym
– plastycznym
– miękkoplastycznym
– płynnym

Ogólnie przyjmuje się, że grunt przeznaczony pod zabudowę powinien być zwarty, półzwarty lub co najwyżej twardoplastyczny oraz co najmniej średniospoisty.

Wilgotność gruntu

Projektanci domów określają również stopień wilgotności gruntu Sr, który wskazuje stosunek objętości wody do całkowitej objętości wolnych przestrzeni w glebie.

Podział gruntów ze względu na Sr przedstawia się następująco:
– suchy,
– mało wilgotny,
– wilgotny,
– nawodniony.

Najlepsze do fundamentowania są grunty wilgotne, zapewniają one bowiem trwałość kładzionego materiału. Małą nośność z kolei maja grunty nawodnione, które w przypadku zamarznięcia wody zwiększają swoją objętość. Nie są więc dobrym podłożem do fundamentowania.

Gdzie nie stawiać domu?

Nie powinno się stawiać budynku na gruntach organicznych jak torfy, namuły czy piaski i pyły próchnicze. Poza tym, że ich części organiczne mogą gnić, to sam grunt nie ma odpowiedniej nośności.
Przemyślenia wymaga także postawienie domu na gruncie nasypowym. Przede wszystkim chodzi tutaj o nasypy z gruntów spoistych lub organicznych. Taki rodzaj powierzchni dopiero po odpowiednim zagęszczeniu może stanowić podłoże, ale tylko dla lekkich budynków.

Uwaga! Bardzo ważne przy fundamentowaniu jest usunięcie spod fundamentów wierzchniej warstwy ziemi uprawnej. Rozwijające się na niej kwasy powodowałyby korozję betonu i zbrojenia.